Home

Marathon Köln 2010

zondag 4 oktober 2010

PR voor Robin in Keulen

Tijdens mijn vakantie (eind augustus) kwam ik via de site van SNH op het idee om eens een marathon te rijden. Ik had begin juni de marathon van Oss gereden en was door de afstand geïntrigeerd.

De marathon van Berlijn stond in de kalender. Na wat speurwerk op internet viel mijn oog op de marathon van Köln. Iets dichterbij huis, iets goedkoper.

Meteen de inschrijving geregeld, hostel geboekt en via NShispeed een retourtje Köln geboekt.

Hostel for backpackers, Hauptbannhoff en de Kölner-messe zaten op loopafstand van elkaar. Waarom vraagt u zich af? Ik ben niet zo’n “openbaar vervoer” liefhebber.

Op zaterdag 2 oktober in alle vroegte vertrokken van het station te Nijmegen. Rond 11 uur in Köln. Vanuit uit de Hauptbannhoff steeg de Kölner dom hoog boven mij uit. Het zag zwart van allerlei mensen van diverse nationaliteiten. Ik was overvallen door de massa. Vervolgens naar de Hostel gelopen en ingecheckt. De kamer was nog niet vrij, geen probleem. Tegen 5 euro borg voor het slotje hadden gratis kluisjes om mijn reistas in op te bergen.

Ik toog al lopende naar de Kolner messe die aan de andere kant van de Rhein lag.

Naast de spoorbrug lag een loopbrug en op deze brug hebben duizenden mensen hun liefde bezegeld door een slotje met hun namen aan het hekwerk van de loopbrug vast te klinken. Tja, wat doen mensen als die liefde niet eeuwig is…… Simpel, halverwege hangt een slijptol met daarop geschreven “MASTERKEY” J

In de groots opgezette Messe was bij de diverse stands druk met mensen die nog aan het koopjesjagen waren. Het grootste gedeelte besloeg stands voor de lopers en een kleiner gedeelte voor de inlineskaters.

Door freestyleskaters werd een demonstratie gegeven.

In een rechte lijn hadden zij op 50cm afstand kleine pionnetjes geplaatst. Al zigzaggend, langzaam of snel, dansend met pirouetten op één of meerdere wielen deed mij versteld staan van hun kunsten. Een genot voor het oog om naar hun souplesse en vaardigheden te kijken. Één dag later op de Rheinkade in Köln hoorde ik één van hen zeggen, dat hij in één dag zijn voorste wiel aan gort gereden had. Er was zoveel slijtage opgetreden, dat aan één kant zat nog iets van rubbercompount en aan de andere kant was het harde kunststof van de binnenste ring al duidelijk zichtbaar.

Bij de incheckbalie kreeg ik op vertoon van mijn startbewijs, een rugtas vol met spullen mee. Van folders, bierglas tot bidon. En natuurlijk mijn startnummer 42745 met reçu voor een T-shirten gratis bier na afloop van de marathon.

Op zaterdagmiddag liep ik de stad in en trof een jongendie mij in het Duits de weg vroeg naar de Marzellenstrasse. In vloeiend engels gaf ik antwoord, waarop hij aan mij vroeg in het Nedrlandsof ik een Nederlander was. Yep, dat zijn we!

Uiteindelijk bleek deze jongen in hetzelfde hotel te slapen en deed ook mee aan de inline marathon (voor t eerst). Pieter en ik hebben dat weekeinde menig uurtje gezamenlijk doorgebracht. Ik heb hem tevens uitgenodigd voor de 2011 versie van Heumen on Wheels. Dus Pieter als je dit leest, het aanbod van mij staat nog steeds.

Van zaterdag op zondagnacht werd ik wakker van een vreemd geluid. Toen ik eenmaal doorhad wat het zou kunnen zijn bleek mijn vermoeden de waarheid. REGEN. Van 2 tot 3 uur in de ochtend heeft het geregend. Ik hield mijn adem in. Stel dat alles morgenvroeg zeiknat is. Wat doe ik dan?

Bij het opstaan was de straat redelijk droog. Ik nam mijn met vet ingesmeerde reserve lagers voorde zekerheid mee naar de start.

Eenmaal aan de start was het wegdek redelijk droog met hier en daar een natte plek. Met name onder de bomen en onder viaducten.

De skeeleraars waren ingedeeld in diverse vakken. Rood waren de wegstrijdrijders, Blauw voor mensen met een beste tijd van minder dan 1uur 50 minuten en geel voor de minder harde rijders. Zelf had ik een “beste” tijd van 2.09 in Oss gescoord en stond in het gele vlak bij de middenberm. Hier hadden ze een podium gebouwd van 2 meter breed en wel 30 meter lang. Hierover liepen fotografen, de omroeper, WRD, ARD of ZDF met cameraas.

Ik kreeg een camera voor mijn gezicht en werd gevraagd naar mijn belevenissen. In mijn allerbeste “Louis van Gaal”-duits heb ik de interviewer te woord gestaan.

In de aankondiging van demarathon stond vermeld dat Anni Friesinger het startschot zou geven. Zij werd door de omroeper geroepen om te verschijnen. Éénmaal aangekomen vroege enkele mensen om een handtekening en zo spontaan als Anni is werden de diverse handtekeningen op shirtjes en armen gezet.

Zij stond net buiten mijn blikveld en ik wilde ook een handtekening. Ik zag de zo bekende en belagrijke meneer lopen, jeweetwel, die met die oortjes in en het startpistool. Hij is die persoon die op alles let. Of alles op rolletjes loopt.

Ik “schoot” hem aan en vroeg hem of ik nog een handtekening kon krijgen van mevrouw Friesinger? Natürlich, kein problem! Was zijn antwoord en resoluut trok hij Anni naar mij toe. Haar handtekening staat nu prominent op de punt van mijn rechterskeeler.

Na een Nederlands onderonsje heb ik haar bedankt.

Zo trots als een pauw begon ik na het startschot aan de bekende 42km en 195 meter. En wat er ook zou gebeuren mijn dag kon niet meer kapot…. Ik had een handtekening!!!

Ik probeerde uit de menigte te blijven en maakte snelheid. Ook was het wegdek op de eerste kilometer erg nat waardoor een korte slag wenselijk was.

Ik zocht naar een groepje waarin ik kon aanhaken. En toen ik t na een uur eindelijk doorhad begreep ik het. Ik zat in een treintje. Het ging super zo lekker. Ik was alleen de locomotief. Van achter kreeg ik te horen:”Es geht gut, geh mal so weiter!!!”

Ik heb mijn lesje geleerd. In de 2e helft van de marathon mocht ik mijn snelle start bekopen met “loden” benen. Na een kleine inzinking en voldoende eten ging het laatste stuk weer lekker.

Zeker door de mensen massa die mij regelmatig aanmoedigden (mijn naam stond namelijk onder mijn startnummer geschreven) waren de laatste kilometers heerlijk. Het parcours was afgezet en de brug omhoog en dan het laatste stuk brug af. Nog drie bochten en ik werd verwelkom door muziek, DJ en de omroeper.

Ik had de intentie om de marathon te skeeleren binnen 2 uur. Toen ik op de finish afkwam stond de teller op 2:00;33 en verschoof naar 2:00;34. Balen,… had ik daar maar harder, had ik hier maar harder, waren mijn gedachten.

Uiteindelijk bleek dit de bruto, bruto tijd te zijn.

Met een eindtijd van 1.56,18 kijk ik terug op een geslaagd weekeinde. Zo en voor mij gaat nu het schaatsseizoen van start.

En voor 2011, denk ik aan Koblenz in het voorjaar en Berlijn in het najaar. Wie gaat er mee?

Robin Schoorl

Zoeken

Komende activiteiten

18-aug-2018 Bartleheim skeelertocht
25-aug-2018 09.00 Rhine on skates
31-aug-2018 - 01-sep-2018 24KIKA - 24 uur langs skaten t...
02-sep-2018 09.00 Skeeleren over de dijken
15-sep-2018 Berlijn Marathon

Het Weer

Schaatsweer
Heumen
Meer schaatsweer in Heumen

Buienradar